föstudagur, 22. mars 2019
 

Merkingar á þorski hafnar á ný

Nú herma fréttir að íslenskur þorskur sé farinn að veiðast við Jan Mayen. Því er nauðsynlegt að merkingar séu stundaðar reglulega þannig að hægt sé að fylgjast stöðugt með því hvort breytingar verði á fari þorsks við Ísland.

Jafn og góður afli frá áramótum

Síðustu tvö ár þurftum við að fara vestur á Selvogsbanka til að fá þorsk í mars- og aprílmánuði en nú er staðan allt önnur,“ segir Þórhallur Jónsson, skipstjóri.

Mikill vöxtur í fiskeldi

Framleidd voru 19 þúsund tonn í fiskeldi á Íslandi árið 2018 og hefur framleiðslan nær fjórfaldast á síðustu tíu árum. Þar af var framleiðslan í laxeldi um 13,5 þúsund tonn.

Varpa nýju ljósi á þróunartengsl þorskfiska

Í greininni eru þróunartengsl einstakra tegunda rakin nánar, t.d. hvernig Atlantshafsþorskur blandaðist við tegundir í Íshafinu og úr varð vagleygði ufsi eða Alaskaufsi

Leggja til fullgildingu samnings um Norður-íshafið

Samningurinn var undirritaður hinn 3. október 2018 í Ilulissat á Grænlandi. Auk Íslands var samningurinn undirritaður af Bandaríkjunum, Danmörku f.h. Grænlands, Japan, Kanada, Kína, Noregi, Rússlandi og Suður-Kóreu auk ESB.

Grænlendingar virðast sáttir við hærri veiðigjöld

Tekjur Grænlands af veiðigjöldum hækka mikið með nýju kerfi. Grænlensk útgerðarfyrirtæki greiddu samtals jafnvirði 7,3 milljarða íslenskra króna í veiðigjöld á síðasta ári.


TölublöðVenjuleg útgáfa

The Economist: Framseljanlegar aflaheimildir lausnin fyrir ESB

6. janúar 2009 kl. 13:50

Framseljanlegar aflaheimildir eru lausnin á vanda sjávarútvegsstefnu Evrópusambandsins. Fiskveiðistjórnun á Íslandi er til eftirbreytni á sama tíma og sjávarútvegsstefna ESB með öllum sínum ríkisstyrkjum hefur beðið algert skipbrot.

Sú stefna er „ein meginástæða þess að Noregur og Ísland, sem bæði láta sér annt um hafið, hafa hvorugt gengið í Evrópusambandið.“

Þetta er megininntak ítarlegrar umfjöllunar í tímaritinu The Economist nú um áramótin.

Í greininni segir m.a.:

„Önnur lönd gætu margt af Íslandi lært. Grundvallaratriði stefnunnar [fiskveiðistjórnunarkerfisins] er að hvetja sjómenn til þess að vernda fiskistofnana þannig að þeir geti vænst arðbærra veiða til lengri tíma litið. Kerfið er gagnsætt, opið, fremur einfalt og vel er fylgst með því. Fyrir vikið nýtur það virðingar sjómanna. Og það sem mestu er um vert; kerfið byggir á mati vísindamanna á stofnstærðum, ekki á útreikningum stjórnmálamanna á hvernig hægt sé að auka kjörfylgi.“

Ríkur gaumur er í greininni gefinn að mikilvægi eignarréttarskipulags í sjávarútvegi og við ábyrga stjórnun veiða og verndun fiskstofna.

„Næstum undantekningalaust er eignarréttarákvæði lykilatriði í þessu samhengi,“ segir í greininni.

Þar er einnig vitnað til jákvæðrar reynslu af útgerðum á vesturströnd Bandaríkjanna, þar sem byggt er á eignarhlutdeildarkerfi og einnig bent á að eignarréttarákvæði hafi reynst öflugt vopn í verndun kóralrifja.

Til samanburðar er vísað til sjávarútvegsstefnu Evrópusambandsins. The Economist kallar hana „harmleiks hafsins“ þar sem öllum með aðgang að sameiginlegum auðlindum sé það kappsmál að ofnýta þær áður en einhver annar verði fyrri til.

The Economist lítur íslenska kvótakerfið öðrum augum en þeir sem gagnrýna það hvað harðast hérlendis.

Í úttektinni segir: „Lausnin fyrir Evrópu, og önnur svæði, felst í stefnu sem grundvallast á einkennum þeirrar íslensku: framseljanlegum aflaheimildum ... ströngu eftirliti með reglum og opnum aðgangi að öllum viðeigandi gögnum um landaðan afla, hörðum viðurlögum við brotum; sektum, sviptingu veiðileyfa og upptöku veiðarfæra ... eins og á Íslandi.“

Þýðing á greininni í heild er birt á vef LÍÚ, HÉR. (Word skjal)